Katalaza: " Być albo nie być- oto jest pytanie..."

     Każdą komórkę naszego ciała zasila tlen, który jest ciągłym zagrożeniem dla naszego organizmu.Jednym z niebezpieczeństw jest to, iż tlen może być łatwo przekształcony w inne reaktywne związki. Elektrony wewnątrz naszych komórek są stale przenoszone z miejsca na miejsce przez związki przenoszące elektrony, jednymi z nich są ryboflawina i niacyna. Jeśli dojdzie do kolizji tlenu z jedną z takich cząsteczek transportujących, to elektron może przejść na nią. To zmienia cząsteczki tlenu w niebezpieczne molekuły takie jak rodniki ponad tlenkowe czy nadtlenek wodoru, które potrafią zaatakować delikatne atomy siarki i jony metali w białkach. Co gorsza, wolne jony żelaza w komórce od czasu do czasu przekształcają nadtlenek wodoru w rodniki hydroksylowe. Te śmiercionośne cząsteczki atakują i mutują DNA. Jedna z teorii, choć ciągle kontrowersyjna, mówi że tego typu tlenowe uszkodzenia akumulują się z upływem lat, powodując starzenie.

                                                                                                        "Catalase"

                                                                                                        David S. Goodsell, tłum.

                                                                                                        Filip                                                                                                                                                             Gołębiowski

DOŚWIADCZENIE

odmierzanie substancji

Materiały

- strzykawka o pojemności 20 ml

- 15 ml 3% wody utlenionej (wykorzystajcie

- strzykawkę, aby odmierzyć potrzebną ilość wody)

- mały kawałek surowego ziemniaka

- mały kawałek surowego jabłka

- dowolny owoc, warzywo lub kawałek mięsa

- 3 krople płynu do mycia naczyń rozcieńczone

- w 50 ml wody destylowanej 

- słoik

- flamaster wodoodporny

- stoper (na przykład ten w telefonie

- komórkowym)

Przebieg eksperymentu

1. Do strzykawki numer 1 włóżcie kawałek ziemniaka

   i  szybko włączcie stoper.

   Wszystko delikatnie  zamieszajcie.

2. Patrzcie, jak powstają bąbelki.
    Co 5 sekund zaznaczajcie ich poziom flamastrem.
3. Zmierzcie linijką odległości pomiędzy kolejnymi  

nieaktywna katalaza
w ziemniaku

aktywna katalaza w jabłku  

    poziomami bąbelków. Wyniki zapiszcie na karteczce.
4. Do strzykawki 2 dodajcie kawałek jabłka i szybko     
   włączcie stoper. Wszystko delikatnie zamieszajcie.
5. Patrzcie, jak powstają bąbelki. Co 5 sekund  
    zaznaczcie ich poziom markerem.
6. Zmierzcie linijką odległości pomiędzy kolejnymi 
    poziomami bąbelków. Wyniki zanotujcie.
7. Do strzykawki 3 dodajcie ostatni produkt i szybko 
    włączcie stoper. Wszystko delikatnie zamieszajcie.
8. Patrzcie, jak powstają bąbelki. Co 5 sekund 
   zaznaczajcie ich poziom markerem.
9. Zmierzcie linijką odległości pomiędzy kolejnymi   
   poziomam bąbelków.

WYNIKI

Katalaza rozkłada wodę utlenioną na zwykłą wodę i tlen. Piana, którą widać w próbce z ziemniakiem,

to właśnie uwalniany w tej reakcji tlen. Powstanie takiej piany wskazuje, że ziemniak zawiera aktywną katalazę. Im większa ilość wytworzonej piany - tym więcej katalazy. Brak piany pokazuje, że aktywnej - pracującej katalazy nie ma.Teraz już wiecie, jak wykrywać aktywną katalazę! Możecie zbadać wiele rzeczy i sprawdzić, gdzie działa ważny obrońca żywych komórek!

Niezwykłe zdolności czerwonej kapusty- badanie pH

1."Kwasy i zasady są dwoma ważnymi rodzajami substancji chemicznych. Wiedza, czy dana substancja jest kwasem czy zasadą, jest konieczna, żeby przewidzieć skutki jej zachowania w zetknięciu z innymi substancjami. Niektóre kwasy mają kwaśny smak (np. cytryna czy ocet) i są nieszkodliwe. Silniejsze kwasy są niebezpieczne: mogą spalić skórę (np. kwas siarkowy)
Zasady często wchodzą w skład środków czystości. Także mocne zasady mogą być niebezpieczne z uwagi na ich żrące działanie.
Czysta woda nie jest ani kwasem, ani zasadą: jest obojętna"

Wielka Księga Eksperymentów, 

Wyd. Elżbieta Jarmołkiewicz, 

Zielona Góra, 2001

                                                                                                                       
2.Aby zmierzyć pH ustalono skalę, gdzie substancje są uporządkowane w stosunku od zawartości pH. Ponad 7 są zasady, a poniżej 7 są kwasy. pH można zbadać za pomocą wskaźników najpopularniejszym są papierki lakmusowe lub fenoloftaleina. 
Można jednak stworzyć własny wskaźnik z liści czerwonej kapusty.

3.Jak zrobić własny wskaźnik?

Liść z kapusty trzeba drobno pokroić, zalać szklanką wody i zagotować w rondelku, a potem zostawić do ostygnięcia. Teraz odcedzamy liść od wywaru, który ma piękną, fioletową barwę.

Przygotowujemy 3 szklane pojemniki z wodą:

-  do pierwszego nie dodajemy nic

-  do drugiego wsypujemy kwasek cytrynowy lub wyciskamy sok z cytryny

-  do trzeciego dodajemy ocet

-  do czwartego wsypujemy troszkę opiłków szarego mydła

-  do piątego dodajemy trochę sody oczyszczonej

Czysta woda pozostaje fioletowa, soda oczyszczona po dodaniu zabarwia sok na niebiesko/zielony,opiłki szarego mydła zabarwiają na zielono, sok z cytryny i ocet na czerwono. 
Wyniki możemy porównać z skalą pH.

Pierwsze koty za płoty!!!

Dziś Marta i Kamila przedstawiły swoje doświadczenia, które przygotowały 

na lekcje otwarte z gimnazjalistami. Wyszło im wspaniale, w prezentacji 

połączyły naukę i zabawę. Dzięki nim zaproszeni uczniowie poznają tajemnicę 
katalazy i wpływ soku z czerwonej kapusty na substancje o różnym pH. 
Przebieg doświadczeń znajdziecie w innych postach na naszej stronie.

Marta- po lewej ,Kamila- po prawej

Lekcja otwarta

Razem z klasą 2b przygotowujemy lekcje otwarte dla gimnazjalistów
z okolicznych szkół. Jest to dla nas nowe i trudne wyzwanie. 

Wiemy, że wykłady bywają nudne i nieciekawe, więc postawiliśmy 

na doświadczenia. Mamy nadzieję, że nasze pokazy zainteresują i zainspirują zaproszonych uczniów światem biologii. 

Poza tym :" Tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono".

przydatny link: http://www.biocen.edu.pl

Olimpiada bilogiczna!!!

Spora część naszej klasy zamierza wziąć udział w olimpiadzie biologicznej, 

ponieważ zwycięzca zawodów finałowych zdobywają 100% pkt.

na egzaminie maturalnym z biologii w zakresie rozszerzonym.

Aby wziąć udział w zawodach należy samodzielnie wykonać pracę badawczą

a także wykazać się wiedzą obejmującą cały zakres nauczania biologii w liceum, 

jest to niezwykle trudne, ale warte każdego poświęcenia. 

  

Więcej informacji na temat olimpiady biologiczne możecie znaleźć na stronie: http://www.olimpbiol.uw.edu.pl

Życie komórki

   MITOZA                                         INTERFAZA                                           MITOZA

Mitoza- podział mitotyczny

podział chromosomu na chromatydy

Mitoza- podział jądra komórkowego ,

w trakcie którego chromosomy dzielą 

się wzdłuż na dwa chromosomy siostrzane, 

wskutek czego w jądrach potomnych 

znajdują się dwa (diploidalne), identyczne zespoły chromosomów zawierające 

identyczną informację genetyczną.

Mitoza dzieli się na cztery fazy:

1) PROFAZA

• z chromatyny wyodrębniają się chromosomy
• uporządkowanie nici DNA
• zanik jąderka
• zanik otoczki jądrowej (pozostałość jądra                       łączy się z cytoplazmą)                                                                                                  

 

2)  METAFAZA- etap, w którym chromosomy układają się w  
                        płaszczyźnie równikowej wrzecion
                        kariokinetycznych (służących do podziału).   








 3)  ANAFAZA- wrzeciona kariokinetyczne skracają się, pękają                             centromery i chromosomy, do biegunów
                        komórki wędrują chromatydy, wrzeciono   
                        cytokinetyczne dzieli cytoplazmę.






 4) TELOFAZA

• wrzeciona kariokinetyczne zanikają
• chromatydy osiągają bieguny komórki 
• wrzeciono cytokinetyczne powiększa się 
• odtworzenie jąderka         

Wykrywanie cukrów w roślinach

Przebieg doświadczenia:

1. próba badawcza

• wycinamy cienkie skrawki ziemianka
• poddajemy je działaniu płynu Lugola
• przygotowujemy preparat i oglądamy go pod mikroskopem

     2. próba kontrolna

• przygotowujemy mączkę ziemniaczaną
• zakraplamy ją płynem Lugola
• porównujemy go z preparatem z ziemianka

 Obserwacje:

ziarna skrobi w ziemniaku wybarwione płynem Lugola

     Ziemniak pod wpływem płynu 
     Lugola zabarwia się na 
     granatowo tak samo 
     jak mączka ziemniaczana.

Wnioski:
    Ziemniak zawiera skrobię.

Plazmoliza

Problem badawczy:Od czego zależy szybkość plazmolizy?

Przebieg doświadczenia:

1. Odcinamy cienką warstwę komórek skórki cebuli.
2. Barwimy w wodnym roztworze czerwieni obojętnej.
3. Umieszczamy skrawki w 10% roztworze soli kuchennej na szkiełku podstawowym i przykrywamy szkiełkiem nakrywkowym.
4. Przygotowujemy drugi preparat porównawczy w ten sam sposób z 20% roztworem soli kuchennej.  

Obserwujemy :

• odsuwanie się cytoplazmy od ściany komórkowej, najpierw w narożach komórki,.
• cytoplazma w kilku miejscach odrywa się dużymi fałdami od ściany komórkowej.
• zmniejsza się powierzchnia i objętość wakuoli, 
• cytoplazma gęstnieje, nie widać jądra komórkowego, 
• cytoplazma pozostaje połączona ze ścianą tylko za pomocą cienkich nici plazmatycznych.

Wnioski:

      Stężenie roztworu ma wpływ na szybkość przebiegu plazmolizy.

Na rysunku widzimy 

plazmolizę wklęsłą cebuli.